De geboorte van Camille

Om 3u30 werd ik gebeld door Sofie. Haar vliezen waren gebroken en ze zouden vertrekken naar het ziekenhuis. Ze had nog niks van weeën dus we spraken af dat ze me terug zou bellen eens ze door de vroedvrouw was onderzocht. Een uurtje later ging opnieuw de telefoon ; 1 cm en de weeën komen op gang. Normaal zou ik dan nog niet vertrekken maar na het verhaal van Frederick besloot ik het toch te doen. Alles zat zo goed klaar en het zou best wel eens heel snel kunnen gaan. Ik wist nog dat Sofie haar tweeling op drie uur tijd op de wereld bracht en wou het risico niet lopen om te laat te komen.

Eens in het ziekenhuis bleek dat Sofie haar weeën al goed begonnen waren. Tussendoor kon er nog wat gebabbeld en gelachen worden. Maar niet voor lang... Want wat een weeënstorm kwam daar aanzetten! Sofie had helemaal geen tijd om tussen de weeën door te bekomen. Ze volgende elkaar in een razendsnel tempo op. Dit zou wel eens erg snel kunnen gaan.

Bij de volgende controle bleek ze geen enkele vooruitgang te hebben in de ontsluiting; nog steeds 1 cm was het pijnlijke verdikt. Dit was een serieuze domper op de vreugde... Sofie ving de weeën zo goed op, ik sta toch steeds vol bewondering over de kracht van een barende vrouw.

Er werd gekozen voor een epidurale en Sofie kwam langzaam terug op deze wereld.
Soon to be papa leidt een eigen zaak. Tussen het steunen van zijn vrouw door was hij druk bezig met bellen en smssen om te zorgen dat de zaken bleven draaien.

Na een uur volgt er opnieuw een controle en heeft Sofie al 4 cm ontsluiting! Yes! Dit gaat de goeie kant op! Ik zie op de monitor dat ze ook goede en efficiënte weeën heeft.

Ondertussen is er zo een fijne sfeer in de kamer, we babbelen en lachen er op los. Wat een fijne job heb ik toch en wat heerlijk dat ik hier weer mag bij zijn!

Niet veel later heeft Sofie volledige ontsluiting en mag ze gaan persen. Ik was nog helemaal in de relaxte sfeer maar daar heb ik me aan laten vangen want deze baby kwam met zo een record tempo op de wereld!!! Ik fotografeerde het hoofdje maar bij de volgend wee was ze er al helemaal en lag ze al veilig in de warme armen van haar mama.

Voor Fréderick was dit de geboorte van zijn eerste kind. Hij volgde ieder moment van de bevalling bewust en was zo een mooie steun voor Sofie. Ik zag hem zo duidelijk tot over zijn oren verliefd worden op zijn dochter! Wauw! 

Een paar uur later keerde ik terug naar het ziekenhuis om nog wat foto’s te maken van twee trotse grote zussen en grootouders die Camille voor het eerst kwamen bewonderen.

Ik vond dit alweer een prachtige ervaring en ben heel dankbaar dat ik hier bij mocht zijn.